Piera ja Márjá murjemin
– Piera, Piera, vuolgu dal murjet! Eadni logai dán jagi leat ollu jonat ja sarrihat meahccis, daddjá Márjá Pirii. Soai leaba jođus ruoktot skuvllas.
– Hmm.. diet gal heive, vástidi Piera ilus. – Muhto mun ferten vuos bihtáid bargat. Mis lea skuvllas dál kártta birra, ja mis leat ollu bihtát maid galgat ihttáži bargat!
– Juo, mus leat maid bihtát. Galláigge don leat geargan? jearai Márjá.
– Jáhkán diimmu geažes gal, muhto ferten borastit vel, jus moai vulge vidá áigge?
– Juo, dat gal heive, dalle moai oaidnaletne min geahčen vidá áigge! logai Márjá ja váz-zilii ruoktót guvlui. Márjá orui meahccebeaI-de veaháš guhkkelis go Piera. Márijja stobu rájes álgii stuorra vuovdi, ja doppe ledje ollu sajit gos lávjeit buorit muorjesajit.
Márjá lei juo čoahkkámin vearánda alde go Piera bodii vuoji sihkkeliiguin.
– Don leat juo gearggus? modđjái Piera Márjái. – Dus lea duodáid mialla murjet odne?
– De lea, mu mielas lea varas jokjameastu nu njálggat varas láibái. Áhčči lea justa láibumin dál! Vuolgu dal! dajai Márjá.
Soai manaiŋa meahccái njolgelávkái báIga mielde mii das stobu luhtte vugIgi. Goappásge vel spánnja giedás. Soai vácciiga muhtin áigge ja geahčiiga bovnnas bovdnii, muhto eai orron ollu muorjjit.
– Moai manne eret dán bálgás. Mun jáhkan duobbelis leat eambo jonat go dás, logai Márjá.
Dalle soai earráneigga eret bálgás ja manai-ga siskeleli vuovdái. Soai vácciiga bovnnas bovdnii, muhto eaba gávdnan ollu murjjiid gostege. Ja manaiga ain siskelebbui meahc-cái ja ozaiga murjjiid.
– Hei Piera, čurvii Márjá. – Boađe deike, dáppe leat ollu muorjjit!
Márjá viigai bovnnas bovdnii ja čájehii Pirii daid ollu jonaiid. Son lei nu ilus go viimmat gávnnaiga murjjiid. Piera ja Márjá čokkiiga ángirit, go dás lei nu álki čoaggit, eaba dárbbššan vázzit ja ohcat. Ii leange guhká ovdal go goappásat spánnjat ledje dievvan.
– Gal dás lei somá čoaggit, dajai Márjá, modđjái vel. – Livččiime galgan váldit nuppi spánnja vel mielde!
– Livččiime galgan, vástidii Piera. – Muhto dás lea doarvái. Moai han sáhtte fas finadit eará háve. Dál moai gal njulgejetne ruoktót!
Piera ja Márjá vácciiga vuovddis, ja soai vácciiga. Ja eaba joavdan bálgá ala maid leiga guoddán. – Gáttátgo moai letne láhppon? jearalii Márjá Pieras. Márjái jietna measta doarggisitii. – Hmmm... ii livčče gal galgan leat ná guhkkki gal báiđgái, logai Piera, ja lasihii: – Ja dál han vel lea obbadálki, moai ean oa inne gos beaivvás ge lea!! Dál lea diibmu guhtta, ja dalle lea beaivvás oarjin, čilggi Piera.
Márjá ja Piera čoahkkáiga ja vikkaiga gul-dalit jienaid márkanis, muhto eaba gullan maidege. Ii gulloin ii fal ii mihkkege!
– Mun gal jáhkan ahte bálggis lea duon guovllus, logai Márjá ja ču juhii.
